لَعِبَ ياسٌِر مَعَ أصْدِقائِهِ في الْمَدرَسَةِ. رَجَعَ يا سٌِ إلَی الْبَيْتِ بَعْدَ الظُّهرِ.

یاسر به همراه دوستانش در مدرسه بازی کرد.یاسر بعد از ظهر به خانه برگشت.
هوَ طَرَقَ بابَ الْمَنْزِلِ.

او در خانه را زد(کوبید).
سَمِعَتْ أُمُّهُ صَوْتَ الْبابِ ثُمَّ ذَهَبَتْ وَ فَتَحَت الْبابَ وَ سَأَلَتْهُ:

مادرش صدای در را شنید سپس رفت و در را باز کرد و از او پرسید
الُْمُّ : کَیفَ حالُكَ؟

مادر:حالت چطور است؟
الْوَلَدُ: أنَا بِخَیرٍ.

پسر: من خوبم.
الُْمُّ: ما هيَ واجِباتُﻚَ؟

مادر: تکالیفت چیست؟
ياسٌِر: حِفْظُ هٰذِهِ الْجُمَلاتِ الذَّهَبيَّةِ.

یاسر:حفظ کردن این جملات طلایی

«إذا مَلَﻚ الرْاذلِ؛ُ هلََﻚ الفْاضِل.ُ ،»

«هر گاه فرومایگان فرمانروا شوند؛شایستگان هلاک می شوند.»
«مَن زرَعَ الْعدُوْان؛َ حصَدَ الْخ سُ اْن.َ « ،»التجَّرْبَِة فوَقْ العْلِمْ.ِ »

«هر کس دشمنی بکارد؛ زیان دِرو می کند»«تجربه بالاتر از علم است»
«خيَْر الناّس،ِ أنْفَعُهمُ للِناّس.ِ ،»

بهترین مردم،سودمندترینشان برای مردم است.»
«المْسُلْمِ،ُ منَ سلَمِ الناّس منِ لسِانِه و يَدهِ.ِ « ،»لسِان المْقَُ ص،ِِّ قَصير.ٌ

«مسلمان کسی است که مردم از زبانش و دستش در امان بمانند.»«زبان (انسان) گناهکار،کوتاه است»